mijn beelden van glasvezel versterkt met polyester
als kunstbanken in het park in Oosterhout
het gedicht is gemaakt door Petra
Verras me met een plaats in het bos waar het zonlicht stolt in het gras en roerloos wordt. Daar neem ik alle woorden terug en pijn die oud werd en ging kraken in de takken en in mij. Jij ruilt spijt voor het goud van de verwondering; over hoe wij elkaar nog kunnen raken.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten